Język to podlegający rozwojowi system znaków pierwotnie dźwiękowych, wtórnie pisanych, służący do porozumiewania się w obrębie danej społeczności…
Współczesny język ludzi młodych zawiera wiele przedrostków typu: super-, ekstra-, hiper-, pseudo-, eks-. Warto wiedzieć, że: przedrostki rodzime, jak i zapożyczone piszemy razem z wyrazami pospolitymi (np. superszybki, arcytrudny), w przypadku nazw własny, do których […]
Pisownia łączna i rozdzielna przyimków i wyra zeń przyimkowych: PISZEMY ROZDZIELNIE Przyimki z rzeczownikami, np. przez miesiąc, bez pieniędzy, w portfelu. Przyimki z rzeczownikami lub innymi wyrazami występującymi jedynie w połączeniach przyimkowych, np. do […]
Przysłówki złożone piszemy łącznie, np. doprawdy, dotychczas nadal, nadaremno, nadzwyczaj, naprzód, naraz, natychmiast, niezadługo, pojutrze, pokrótce, pomału, ponadto, poniewczasie, pośrodku, potem, powoli, przedtem, wkrótce, wprawdzie, wreszcie, wtem, wtenczas, zaledwie, zanadto, zapewne, zazwyczaj, znienacka, zresztą.
Cząstki -by, -bym, -byś piszemy rozdzielnie: Po bezokoliczniku (np. zakończyć warto by) Po wyrazach o funkcji czasownikowej: można by, trzeba by, niepodobna by, warto by, wolno by Po formach zakończonych na -no, -to (np. zapomniano […]
Skrócone nazwy polskie zapisujemy małymi literami, natomiast skróty przejęte z łaciny wielkimi literami, np. c.d.n. – ciąg dalszy nastąpi, dn. – dnia, tj. – to jest, A.D. (anno domini)– Roku Pańskiego. Po skrótach, które są […]
Wielką literą piszemy: Imiona, nazwiska, pseudonimy, przydomki i przezwiska, imiona własne bogów, zwierząt, drzew, np. Mateusz Pikalski, Reks, Dąb Bartek, Nazwy mieszkańców terenów geograficznych, krajów, części świata, planet, np. Kaszubi, Polak, Marsjanin, Nazwy członków narodów, […]
Rozdzielnie piszemy wyrażenia złożone z zaimka oraz następującej po nim innej części mowy, np. co chwila, co dzień, co godzina, co noc, co tydzień, co rok, co roku, co gorsza, co gorsze, co ważniejsze, co […]
Nosówki ą i ę piszemy: W wyrazach rodzimych, a także spolszczonych, np.: kącik, wąski, trąbka, rękaw, pogląd. W końcówkach form deklinacyjnych* w liczbie pojedynczej: -ę w mianowniku, np. książę, -ą w narzędniku rodzaju żeńskiego, np. […]
„Nie” to partykuła, nieodmienna część mowy, używana jako zaprzeczenia, którą piszemy ją łącznie lub osobno z różnymi częściami mowy. Nie piszemy oddzielnie: Z czasownikami, no: nie chodzę, nie czytam, nie śpiewam, nie ma … Wyjątek stanowią […]
„Nie” to partykuła, nieodmienna część mowy, używana jako zaprzeczenia, którą piszemy ją łącznie lub osobno z różnymi częściami mowy. Partykułę „nie” piszemy: 1. Z rzeczownikami – np. niepogoda, niecierpliwość, niesportowiec, niepodejmowanie. ZAPAMIĘTAJ: Z nazwami własnymi „nie” zapisujemy […]
Copyright © 2026 | MH Magazine WordPress Theme by MH Themes
