Tendencja charakterystyczna dla literatury początków XIX wieku. Była wynikiem wpływu powieści historycznych Waltera Scotta na pisarzy europejskich. Walterskotyzm to atrakcyjna mieszanina realizmu historycznego, uwzględniającego ważne wydarzenia epokowe oraz fantastyki, niesamowitości i grozy. W tej postaci […]
Wędrowny śpiewak średniowieczny (kleryk, żak). We Francji nazywany goliardem. Waganci uprawiali łacińską poezję świecką, bogatą w treści satyryczne i wątki erotyczne. Często miała charakter antyklerykalny. Rozkwit ich twórczości przypada na XII – XIII wiek.
Rozległe obszary twórczości literackiej, kształtowanej poza formami piśmienniczymi i na peryferiach oficjalnej literatury. Powstaje zwykle w obrębie folkloru jako jedna z odmian kulturalnej aktywności warstw plebejskich.
Typ konstrukcji lirycznej zaproponowany przez Tadeusza Peipera (1891-1969) w ramach praktyki poetyckiej Awangardy (krakowskiej). Występował w literaturze już we wcześniejszych epokach. Peiper nadał mu jednak sens teoretyczno-programowy. Istota układu rozkwitania sprowadzała się do powtarzalności w […]
Materia języka, do której pisarz sięga i która przekształca, dostosowując do własnych zamierzeń literackich. Każdy rodzaj sztuki ma jakieś tworzywo, jednak w przeciwieństwie do rzeźby, malarstwa czy muzyki, które korzystają z tworzywa naturalnego (kamień, farba, […]
Fantastyczne latające zwierzęta z głową orła i uskrzydlonym ciałem lwa. Wg mitu strzegły skarbów Apollina w kraju Hyperborejczyków. Musiały toczyć walki z ludem jednookich Arymaspów, którzy chcieli zagarnąć skarby. Wyobrażenia gryfów dotarły do Grecji ze […]
Królewna mykeńska, żona Amfitriona, matka Heraklesa. Podczas nieobecności Amfitriona, który przebywał na wyprawie wojennej, zakochany w Alkmenie Zeus, przyjąwszy postać jej męża, spłodził z nią Heraklesa. Po powrocie męża Alkmena urodziła bliźnięta: Heraklesa (syna Zeusa) […]
Król mitycznej wyspy, nazwanej przez Homera, Scheria (prawdopodobnie Korkyra). Zamieszkana byłą przez Feaków. Wnuk Posejdona, syn Nausitoosa miał z żoną Arete 5 synów i córkę Nauzykae. To ona gościnnie jako pierwsza przyjęła Odyseusza na wyspie. […]
Sławna z urody córka Peliasa, króla Jolkos. Jedyna, która nie uczestniczyła w mimowolnym morderstwie ojca. Żona Admeta, króla Feraj. Dobrowolnie oddała życie za małżonka, lecz powróciła z Podziemia dzięki Heraklesowi, który stoczył walkę z Tanatosem […]
Copyright © 2026 | MH Magazine WordPress Theme by MH Themes
