Konwencja stylistyczna
Zespół środków i norm językowych stosowany przy kształtowaniu warstwy stylistycznej utworów literackich. Charakterystyczny dla jakiegoś okresu, prądu literackiego lub szkoły pisarskiej.
Zespół środków i norm językowych stosowany przy kształtowaniu warstwy stylistycznej utworów literackich. Charakterystyczny dla jakiegoś okresu, prądu literackiego lub szkoły pisarskiej.
Jenzyk polzki? Po co mnie to?! I tak mnie wszystcy rozumiejom!
Co się gapisz, weź flamaster i coś napisz!
Lej po bombie.
Kompozytorzy tworzący w II połowie XVIII wieku i na początku wieku XIX. Związani z Wiedniem, stąd nazwa grupy. Należeli do nich: Wolfgang Amadeusz Mozart, Joseph Haydn, Ludwik van Beethoven.
W literaturze sposób przedstawiania postaci. Cecha charakterystyczną jest wyolbrzymianie lub deformowanie niektórych cech wyglądu lub zachowań. Celem jet ośmieszenie danych postaci.
Aspekty dzieła mające spełniać określone potrzeby odbiorców. Są one kształtowane przez wymogi gatunku, prądu lub szkoły oraz indywidualne zamierzenia autora. Charakterystyczne dla wypowiedzi literackiej są funkcje estetyczna i poznawcza, których celem jest wywołanie przeżycia estetycznego […]
Historyczna odmiana dramatu tworzonego w renesansie. Odwoływał się do tradycji klasycznego dramatu antycznego. Przykładem jest „Odprawa posłów greckich” Jana Kochanowskiego.
Historyczna odmiana dramatu i widowiska teatralnego. Obejmuje dzieła (przede wszystkim tragedie) tworzone i wystawiane w Anglii w II połowie XVI wieku za panowania królowej Elżbiety I. Najwybitniejszym przedstawicielem dramatu elżbietańskiego był Wiliam Szekspir.
Głupi szkołę wymyślił.
Copyright © 2026 | MH Magazine WordPress Theme by MH Themes