Czy tu – czy tam – czytam!

„Dwa teatry” to sztuka o teatrze życia, który powinien wiązać świat zdarzeń zewnętrznych z wewnętrznym światem ludzkiej natury, ukazując pełnię człowieczeństwa. Zasada kontrastu, przeciwstawienie dwóch różnych światów: teatr faktów, zwany „Małym Zwierciadłem”, teatr metaforycznych wizji, […]

Prapremiera sztuki miała miejsce w Krakowie w 1946 roku. Utwór uznano za syntezę dramatów J. Szaniawskiego. Główny problem pojawiający się w twórczości pisarza można ująć w formę następującego pytania: Ja jest prawda o człowiek, czy […]

Przykład utworu literatury faktu. Powstał w 1940 roku, w czasie walk o Anglię. Opisuje przeżycia pilotów słynnego pododdziału lotniczego – Dywizjonu 303, im. T. Kościuszki. Była to najskuteczniejsza jednostka sił alianckich, szczycąca się największą liczbą […]

Dramat nawiązuje do trzech kręgów kulturowych: antycznego (motyw ptaków szarpiących ludzkie wnętrzności, znany z mitu o Prometeuszu), pogaństwa, chrześcijaństwa. Elementy chrześcijańskie Elementy pogańskie Czas akcji – Zaduszki. Święto poświęcone zmarłym, katolicy obchodzą je 2 listopada, […]

Motto II cz. „Dziadów” pochodzi z dramatu „Hamlet” W. Szekspira. Należy go rozumieć, że na świecie dzieją się nadprzyrodzone zjawiska, których rozumowo nie da się wyjaśnić. Utwór zgodnie z tym mottem łączy elementy realistyczne (postaci […]

Najważniejsze motywy w dramacie A. Mickiewicza to: Ludowa moralność, oparcie się na ludowym poczuciu sprawiedliwości, dobro nagrodzone, zło ukarane, Świat chrześcijański i pogański, obrzęd oparty na zasadach chrześcijańskich i pogańskich, odzwierciedlenie światopoglądu prostych ludzi. Człowieczeństwo, […]

Ta część „Dziadów” to przykład stworzenia otwartego dramatu romantycznego. Charakterystyczne są tu przede wszystkim: zerwanie z jednością akcji (Wigilia Bożego Narodzenia, Zaduszki, nieokreślony czas w scenie warszawskiej  czy podczas balu, czas mityczny), zerwanie z jednością […]

Sceny widzeń (Senatora, EWY, Księdza Piotra) są znaczące dla interpretacji utworu. Podnoszą zagadnienie społeczno-narodowe do wymiaru eschatologicznego. Historię Polski, jej cierpienia poeta wpisuje w historię zbawienia (mesjanizm). Zaproponowany przez A. Mickiewicza układ tych scen odzwierciedla […]

Najważniejsi bohaterowie: Pustelnik (Gustaw): upiór, samobójca, Ksiądz: unicki duchowny, wdowiec, dawny nauczyciel Gustawa, Dzieci: dzieci księdza, Głos z kantorka: głos pokutującej duszy (dusza lichwiarza uwięziona w kołatku, tj. rodzaju chrząszcza), Chór: uczestnicy obrzędu dziadów.