Wiersz ma charakter humorystyczny. Można go wykorzystać do zabawy językowej. Jego budowa i słownictwo sprzyjają ćwiczeniu poprawnej wymowy oraz rozwijaniu wyobraźni . Treść: Wiersz prezentuje scenę rozgrywającą się w środowisku przyrodniczym. Dzieje się to wśród […]
Pieśń powstała w marcu 1915 roku, jej twórcą jest Wacław Kostek-Biernacki, który przed wojną sprawował funkcje komendanta twierdzy brzeskiej, wojewody nowogródzkiego i poleskiego. Po wojnie trafił do więzienia jako więzień polityczny i przesiedział tam wiele […]
Wiersz ważny tematycznie: Choroba chłopca spowodowana brakiem higieny. Motyw przewodni: Znaczenie mycia rąk dla zachowania zdrowia. Morał: „Nie jedz, gdy masz brudne ręce – bo możesz się rozchorować!” Środki stylistyczne: rymy: leży – wierzy, rzepka […]
Utwór z serii łamańców językowych. Ma charakter zabawny i absurdalny. Opisuje sytuację, w której kawka (ptak) jedzie na hulajnodze (!), dostaje czkawki, czkawka „przejmuje kontrolę”, hulajnoga jedzie dalej sama. Obraz jest odrealniony, dziecięcy, pełen nonsensu, […]
Krótki i żartobliwy wierszyk utrzymany w lekkim, dziecięcym stylu. Autorka oparła go na zabawie słowem i dźwiękiem. Czytelnik obserwuje prostą scenkę, jak kotek i kotka spacerują po płotku, starając się nie wejść w błoto. Sytuacja […]
Tekst ma formę łamańca językowego o wyraźnym rytmie i powtarzalnej budowie zdań. Opiera się na zestawieniu bardzo podobnych fonetycznie wyrazów (np. lama, mama, mata, tama, plama, łata). Utrudnia to płynne czytanie i sprzyja pomyłkom artykulacyjnym. […]
Zabawny wiersz z fajerwerkiem brzmień. Stanowi świetną zabawę fonetyczną, geograficzną i przyrodniczą. N. Strzałkowska stosuje świadomie pewne zabiegi, dzięki którym utwór syczy, piszczy, brzęczy i świszczy, a czytelnik stara się utrzymać tempo.: dwuznaki sz, cz, ż, […]
Wiersz ma charakter humorystyczno-opisowy. Prezentuje grę językową . Poszczególne wersy sugerują dynamiczną, niemal heroiczną scenę: „chyży rumak” pędzący przez przestrzeń („Przez Hrubieszów do Trzebieży”). Czytelnik spodziewa się obrazu konia – symbolu siły, szybkości i patosu. […]
„Szczeniak” ma charakter utworu logopedyczno-ludycznego. Jego głównym celem jest zabawa językiem i brzmieniem. To tzw. łamaczy językowych, specjalnie skomponowany tak, by utrudniać poprawną artykulację, a jednocześnie bawić czytelnika. W tekście dominują głoski sz, szcz, cz, […]
Wiersz jest doskonałym przykładem żartobliwej poezji językowej. Podmiotem lirycznym jest narrator-obserwator, który z humorem opisuje perypetie tytułowego „typa”. Wiersz ma lekki, zabawny, rytmiczny nastrój. bawi się językiem jak instrumentem – rytm przypomina dziecięcą wyliczankę lub […]
Copyright © 2026 | MH Magazine WordPress Theme by MH Themes
