Od słowa do słowa

Wierszyk ma charakter humorystyczny. Opiera się przede wszystkim na zabawie językiem. Poetka nagromadziła w nim oraz nagromadzeniu trudne do wymówienia głoski  „cz”, „rz”, „drz” i „ą”. Dzięki temu utwór przypomina klasyczny łamaniec językowy, rozwijający dykcję […]

Wierszyk o charakterze humorystycznym Ilustruje zabawną sytuację, w której łoś wydaje gościowi kolejne krótkie polecenia. Pokazuje, że nadmiar poleceń może być męczący. Nadmiar nakazów sprawia, że zmęczony gość rezygnuje z ich wykonywania i idzie spać. […]

Wiersz ma charakter dydaktyczny i motywacyjny. Autorka zachęca do systematycznego doskonalenia umiejętności poprawnego i pięknego posługiwania się językiem polskim. Podkreśla, że sztuka mówienia wymaga nie tylko wiedzy, ale również cierpliwości, systematycznej pracy oraz codziennych ćwiczeń. […]

Krótki wierszyk humorystyczny o charakterze językowej zabawy, przypominający łamaniec językowy. Jego celem jest zabawa dźwiękiem, rytmem i brzmieniem słów. Autorka wykorzystała wyrazy o podobnym brzmieniu: basa, bosa, osa, nosa, hasa, łasa, czyli oparła utwór o […]

Zabawny wiersz z  fajerwerkiem  brzmień. Stanowi świetną zabawę fonetyczną, geograficzną i przyrodniczą. N. Strzałkowska stosuje świadomie pewne zabiegi, dzięki którym utwór syczy, piszczy, brzęczy i świszczy, a czytelnik stara się utrzymać tempo.: dwuznaki sz, cz, ż, […]

Krótki jednowersowy utwór jest przykładem zabawy językowej. Jego podstawę stanowią rymy, aliteracja i pozornie logiczne zdania. Przypomina dziecięcą wyliczankę lub poezję absurdalną, w której ważniejsze od sensu są brzmienie i gra słów. Analiza  wers po […]

Wiersz ma charakter humorystyczno-opisowy. Prezentuje grę językową . Poszczególne wersy sugerują dynamiczną, niemal heroiczną scenę: „chyży rumak” pędzący przez przestrzeń („Przez Hrubieszów do Trzebieży”). Czytelnik spodziewa się obrazu konia – symbolu siły, szybkości i patosu. […]

„Szczeniak” ma charakter utworu logopedyczno-ludycznego. Jego  głównym celem jest zabawa językiem i brzmieniem. To tzw.  łamaczy językowych,  specjalnie skomponowany tak, by utrudniać poprawną artykulację, a jednocześnie bawić czytelnika. W tekście  dominują głoski sz, szcz, cz, […]

Bohaterami są dwa trznadle – niewielkie ptaki prowadzące rozmowę. Jeden z nich prosi o pożyczenie szpadla, ponieważ chce przetrzebić chaszcze, w których – jak twierdzi – ukrywają się straszne paszcze. Dobór wyrazów sprawia, że czytelnik […]

Wiersz jest doskonałym przykładem żartobliwej poezji językowej. Podmiotem lirycznym jest narrator-obserwator, który z humorem opisuje perypetie tytułowego „typa”. Wiersz ma lekki, zabawny, rytmiczny nastrój. bawi się językiem jak instrumentem – rytm przypomina dziecięcą wyliczankę lub […]