Miesiąc: październik 2020

Przestankowanie niewnikające głębiej w strukturę logiczną poszczególnych członów wypowiedzi. Ogranicza się głownie do stosowania tylko przecinków.

Przestankowanie polegające na stosowaniu w zdaniach wielokrotnie złożonych znaków oddzielających o różnej funkcji, a więc obok przecinków także średników, pauz itp. Przykład: Czujesz, jak pachnie las – stwierdziłem mimo woli.

Indywidualne przestankowanie pisarz. Służy przede wszystkim jego własnej ekspresji językowej, często wykraczającej poza obowiązujące normy. Przykład: K. Tetmajer – „Patrzę ze szczytu w dal: i jakaś dziwna mię pochwyca bez brzegu i bez dna tęsknica, […]

Stosowanie poszczególnych znaków przestankowych zgodnie z zasadami struktury składniowej zdania. Przykład: Wspiął się pomału na leśne wzgórze, zbiegł z niego wąską ścieżką, która wiła się wśród kolorowej gęstwiny, i wreszcie znalazł się nad jeziorem.

Stosowanie różnych znaków przestankowych oddających różne stopnie współzależności logicznej poszczególnych członów wypowiedzi. Dziś tego rodzaju interpunkcja należy do rzadkości. Przykład: – Nie, panie – mówi znowu – ja tylko powtarzam, co gada całe miasto.