W świecie lektur

Wiersz należy  do klasyki polskiej literatury dziecięcej. Jest zabawnym utworem opartym na powtarzalności i łańcuchowej akcji  dziadek próbuje wyciągnąć ogromną rzepkę, ale sam nie daje rady, dołączają do pomocy kolejno: babcia, wnuczek, piesek, kotek, myszka… […]

Utwór nawiązuje do dziejów Indian amerykańskich z osady Chiavatta, skolonizowanych przez osadników niemieckich. Słowo sachem  oznacza wódz w języku Indian ze szczepu Czarnych Wężów. Na miejscu dawnej osady indiańskie wyrosła Antylopa. Położona była w rozwidleniu […]

Podmiotem lirycznym jest przechwalająca sie dziewczynka. Przekonana o swej wyjątkowości wciąż się chwali. Przekazuje informacje o swych niezwykłych cechach (np. urodzie) i dokonaniach. Przedstawia z dumą również członków własnej rodziny (tatę, mamę i siostrę). Poeta […]

Utwór na potrzebę istnienia fantazji. Podmiot liryczny przeprowadza czytelnika przez szereg zaskakujących skojarzeń. Za pomocą epitetów–kolorów ilustruje samogłoski: „A czerń, E biel, I czerwień, U zieleń, O błękity (…)” próbuje wniknąć w sferę językoznawstwa w […]

„Samotność bogów”  to niezwykły utwór Doroty Terakowskiej. Powieść  ukazała się w 1998 roku, a czytelnik odnajdzie w niej wątki  mitologiczne, fantastyczne i religijne. Uratowanie Gai i złamanie tabu. Zew drugiego brzegu. Odnalezienie Kamiennej Drogi. Odkrycie […]

Wiersz z gatunku liryki refleksyjnej. Jego tematem jest samotność. Stanowi p[is przeżyć człowieka samotnego, odczuwającego smutek, rozpacz, bezradność. Ani podmiot liryczny, ani adresat utworu nie zostali jasno określeni, co oznacza, że może być nim każdy […]

Zbiór opowiadań, w których w oryginalny sposób przedstawiał najważniejsze kwestie filozoficzne i zagadnienia psychologii jednostki. Wykorzystywał język mitów i symboli. Składa się ze snutych przez samego narratora opowieści. Tytułowy utwór to najdłuższe z opowiadań. Przedstawia […]

Wiersz z gatunku liryki refleksyjnej. Tytuł znaczy święty (łac. sanctus= święty). Ma uroczysty, podniosły, modlitewny, pełen uniesień  nastrój. Nadawcą jest człowiek, jeden z czytelników wiersza, ktory mówi w ich imieniu. Odbiorcą jest pan, choć pisany […]

Jedyny zachowany w całości średniowieczny wiersz satyryczny w języku polskim z drugiej połowy XV wieku. Autor, zapewne szlachcic, krytykuje pracę pańszczyźnianego chłopa na rzecz swego pana. Wiersz anonimowy, znany także jako „Żale szlachcica na chłopa”. […]

Satyra – jest to utwór literacki, który ośmiesza lub piętnuje ukazywane w nim zjawiska, np.: wady, obyczaje czy charaktery. Satyra nie musi ukazywać sposobu napraw, ale jedynie ośmiesza i piętnuje. Najwybitniejszym twórcą satyr był Horacy. […]