W świecie lektur

CZAS AKCJI: Bliżej nieokreślony rok. Czasy współczesne. Akcja trwa 8 miesięcy, od września i rozpoczęcia roku szkolnego do Wielkanocy. MIEJSCA AKCJI: Warszawa: Gimnazjum im. prof. Stefana Kuszmińskiego: szkoła, której uczniami są bohaterowie, strych w szkole, […]

„Ferdydurke” ma charakter filozoficzny. Obrazuje ludzką egzystencję i sposoby istnienia, funkcjonowania człowieka w świecie. Stawia pytania egzystencjalne. Pyta o istotę bycia i wolność. Przedstawia teorię, że człowiek jest zawsze uwikłany w formę. Forma ta to […]

„Gęba” w powieści jest przeciwieństwemn twarzy. Warto podkreślić, że każda twarz stanowi indywidualność, niepowtarzalny znak człowieka. Twarz stanowi obraz wnętrza jednostki, ilustruje myśli i emocje danego człowieka. W „Ferdydurke” twarz to rodzaj maski zasłaniającej prawdziwe […]

Jednym z tematów powiesc jest niedojrzałość. To jedna z form działających na jednostkę i zachowania. W „Ferdydurke” jest i „pupa”, będąca symbolem infantylizmu. Upupianie to narzucanie jednostce dziecięcych ról, a czynią to inni ludzie i […]

W „Ferdydurke” parodia jest wszechobecna. Parodiowane są różne gatunki literackie, np. powieść o dojrzewaniu, (szczególnie popularna w dwudziestoleciu międzywojennym), a także powieść rodzinna i środowiskowa. Parodystyczny charakter odnaleźć można: Dwór Hurleckich, nawiązanie do „Przedwiośnia”, Elementy […]

Głównym zagadnieniem utworu jest analiza skomplikowanego uczucia, które powoduje śmierć dwóch osób. Miłość zobrazowana została jako siła determinująca niezgodne z etyką i prawem czyny człowieka (np. Leila, mężatka, żona Hassana zdradza go z Giaurem, Hassan […]

Opowiadanie w „Giaurze” rozdzielone jest pomiędzy kilku narratorów. Autor ma także możliwość przedstawienia własnych poglądów. Pozwala mu to na osobiste ujęcie problematyki. Dzięki takiej formie narracji dochodzi do nałożenia się różnych jej planów. Wydarzenia następują […]

„Giaur” jest przykładem gatunku romantycznego, który Byron doprowadził do perfekcji. Opowiadając sie za wolnościa twórczą  autor odrzucił chronologię wydarzeń, zlepiając utwór  jakby z luźno związanych fragmentów . Poniższy plan przedstawia wydarzenia chronologicznie: Piękna Leila w […]

Zofia Nałkowska wykorzystała zabieg konstrukcyjny nazywany inwersją czasową fabuły. Cechą charakterystyczną  jest brak porządku chronologicznego w przekazywaniu zdarzeń. W „Granicy” już na poczatku czytelnik poznaje zakończenie. Dalsza część powieści rekonstruuje losy Ziembiewicza, odtwarza wszelkie zdarzenia, […]

To przede wszystkim sama konstrukcja fabuły. Jest to po prostu banalna historia przeciętnego, typowego romansu. Dotyczy on młodego inteligenta (Zenona Ziembiewicza) i prostej wiejskiej dziewczyny (Justyny Bogutówny). W całej historii nie dzieje się nic szczególnego. […]