W świecie lektur

Wiersz z 1969 roku, z tomu „Napis”. Zaliczany do liryki bezpośredniej. Wiersz jest nawiązaniem do antyku, wojny peloponeskiej (431–404 p.n.e. między Atenami i Ateńskim Związkiem Morskim, a Spartą i Związkiem Peloponeskim), postaci Tukidydesa, który spóźnił […]

Wiersz z gatunku liryki refleksyjnej. Wiersz stanowi wstęp do ważniejszych naukowych rozważań. Podmiot liryczny, przybierający postać naukowca wygłasza przed nieznanym forum wykład. Podkreśla, ze na postawione pytanie zawsze należy udzielać odpowiedzi. Jeśli więc nie śpiewa […]

Utwór stanowi rodzaj modlitwy. Wygłasza go nieszczęśliwie zakochana kobieta do bogini miłości, wymienionej w tytule. Wiersz zaczyna się apostrofą w podniosłym tonie. Wielokrotnie powtórzone zostały prośby i wezwania, które tworzą  rodzaj ramy kompozycyjnej. Zakochana istota […]

Utwór można zaliczyć do  poezji metafizycznej i erotycznej, miłosnej (pogranicze). Gatunkowo jest to liryka zwrotu do adresata. Jest to także doskonały przykład wiersza ikonicznego. Wiersz stychiczny (bez podziału, budowa ciągła). Naborowski, czerpiąc z konceptyzmu i […]

Utwór gatunkowo jest fraszką, sam tytuł to wyjaśnia. Stanowi przykład liryki inwokacyjnej. Ma budowę ciągłą, bez podziałów na strofy.Kompozycja jest dość przewrotna, stanowią prośbę do fraszek. Strofy liczą trzynaście lub czternaście wersów. Występują rymy parzyste, […]

Utwór jest fraszką. Pojawiają się w nim wątki autobiograficzne. Zaczyna się apostrofą do gór i lasów. Stanowi świadectwo silnej więzi poety z krajem lat dziecinnych. Prezentuje model życia renesansowego humanisty. podmiot liryczny przedstawia swoje życie […]

Gatunkowo jest to fraszka. Ma charakter obyczajowy, stanowi przykład zwrotu do adresata, liryki bezpośredniej. Składa się jedynie z dwóch wersów. Tematem jest nieczułość i obojętność kobiet, życie dworskie, obyczaje i miłość. Jest pewnego rodzaju prośbą […]

Utwór powstał około 19770. Stanowi przykład literatury osobistej, opartej o własne przeżycia. Pochodzi ze zbioru „Zabawki wierszem i przykłady obyczajne” (1780). Składa się z 5 zwrotek, każda po 4 wersy. Utwór o charakterze sielanki uznawany […]

„Do króla” to satyra rozpoczynająca cykl, poświęcona władcy, który jest najważniejszą osobą w państwie, dlatego też spotyka go krytyka. W rzeczywistości I. Krasicki zastosował chwyt pozornej krytyki, chwaląc króla za jego zalety i zasługi dla […]

wiersz ukazał się w tomie „Sokrates tańczący” w 1920 roku. Ma charakter prowokacyjny. Stanowi polemikę z krytykami oczekującymi od twórcy patosu i powagi. Artysta woli jednak radość chwili, wiosnę i tętniące życiem ulice miasta. Wiersz […]