Epoki

Dramat jest utworem literackim nie zawsze przeznaczonym na scenę. Na początku XX wieku zaznaczył się podział na dramat repertuarowy, pisany z myślą  o tradycyjnej scenie i dramat awangardowy, pisany nie na scenę. W II połowie […]

Pod koniec XII wieku, po długim okresie stagnacji i restrykcji ze strony Kościoła, nastąpił renesans sztuki dramatycznej. Po raz pierwszy na deskach teatrów można było zobaczyć widowiskowe efekty specjalne. Wśród tematów królowała symboliczna historia życia […]

Najważniejsze cechy utworów wielkiego twórcy to: zerwanie z zasadą trzech jedności (czasu, miejsca, akcji), u Szekspira poszczególne akty dzielą odstępy czasowe nawet znaczne, pojawiają się epizody, brak chóru, Szekspir ukazuje postaci wieloznacznie, pozostawia czytelnikowi interpretację, […]

Najważniejszą rolę odegrała w okresie Młodej Polski poezja. Tuż za nią znawcy przedmiotu sytuują twórczość teatralną. Dramaty tworzyło wielu twórców tego okresu, wymienić można: Stanisław Wyspiański, Stanisław Przybyszewski, Tadeusz Miciński, Jan Kasprowicz, Stanisław Tetmajer, Leopold […]

Gwałtownemu rozwojowi teatru towarzyszyła stale rosnąca liczba sztuk teatralnych. Wiele zespołów wystawiało nawet 40 sztuk rocznie, z czego połowę stanowiły sztuki nowe. Wpływało to na jakość powstających dzieł. Wkrótce wyodrębnił się podział na tragedię, komedię […]

Dramaturgię traktuje się jako twórczość dramatyczną, która uwzględnia rozmaite reguły tej sztuki. Inny sposób rozumienia dramaturgii wiążę się ze sposobem budowania każdej wypowiedzi literackiej. Cechą charakterystyczną jest odpowiednie napięcie emocjonalne.

Dramat to najróżniej rozwijającą się dziedzina piśmiennictwa. Pojawił się dopiero w wieku XIV. Regularnie pojawiającą się formą dramatu były: procesje Niedzieli Palmowej oraz Nawiedzenie Grobu. W porządek dni Wielkiego Tygodnia włączono Wieczerzę Pańską w postaci […]

Historia pochodzenia greckich bogów jest naprawdę fascynująca, choć istnieje kilka wersji różniących się szczegółami. Przedstawiamy poniżej graficzny obraz pochodzenia greckich bogów.   (Źródło: Podręcznik  do języka polskiego Nowej Ery, M. Chmiel, E. Kostrzewy, , klasa […]

Duch, jedno z ważniejszych pojęć z języka religii i metafizyki (dla romantyków sfera duchowa stała się głównym celem poznania): w starożytności było to określenie Boga  lub istoty pośredniczącej między Bogiem a ludźmi, w chrześcijaństwie duch […]

Termin pochodzący od nazwiska głównej bohaterki  utworu G. Zapolskiej („Moralność pani Dulskiej”). Kojarzy się z kołtunerią mieszczańską, zakłamaniem, obłudą, chciwością, pruderią, skąpstwem, apodyktycznością. Kojarzy się z dbałością jedynie o pozory zewnętrzne, czyli tzw. podwójną moralnością.