Charakterystyczny sposób budowania wypowiedzi literackiej (prozatorskiej, poetyckiej). Odbierany jest jako skrajny, przesadny, a jednocześnie będący stałą charakterystyczną cechą danego twórcy. Niekiedy mówi się o manierze literackiej całej epoki.
Kierunek, tendencja literacka ukształtowana we Włoszech. Charakterystyczna dla okresu przejściowego między renesansem a barokiem. Styl manieryczny, zwłaszcza w poezji, cechuje bliskie już literaturze barokowej wyrafinowanie artystyczne, kult techniki wierszowej. Są to zwiastuny koncepcji barokowych, co […]
Tekst literacki lub publicystyczny. Stanowi ogłoszenie też programu estetycznego określonego pokolenia lub grupy twórców. Propaguje istotne dla danej grupy idee, najważniejsze założenia i cele. W literaturze manifest nie musi być osobnym dokumentem – funkcję manifestu […]
Futuryzm pojawił się na poczatku XX wieku, przyjął się zwłaszcza w przedrewolucyjnej Rosji, choć nie był to ruch jednolity. Wola i intuicja człowieka wie najlepiej, co dla niej dobre (związek z ideologią faszystowską) Odwaga, śmiałość, […]
Maria Konopnicka – poetka pojawiła się znacznie wcześniej niż nowelistka. W czasach sobie współczesnych poezja jej była bardzo popularna, obecnie uchodzi za nieco anachroniczną. Poetka uprawiała chyba wszystkie możliwe formy liryki: miłosną, patriotyczną, społeczną, filozoficzną. […]
Kierunek literacki i zarazem styl poetycki charakterystyczny dla literatury włoskiego baroku. Nurt w dworskiej poezji barokowej. Pod wieloma względami przypomina hiszpański gongoryzm. Szczególny nacisk kładziono na posługiwanie się konceptem, wirtuozerią formalną i zabawę słowem. Wyróżnia […]
System poglądów filozoficznych, ekonomicznych i społeczno-politycznych, utworzony przez Karola Marksa (1818-1883), niemieckiego myśliciela i teoretyka rewolucyjnego. Marksizm stanowi naukowe wyjaśnienie mechanizmów rozwoju społeczeństwa. Jest to teoria świadomego kierowania procesami społecznymi. Opiera się na materializmie dialektycznym […]
MECENAT Forma opieki nad artystami. Termin pochodzi od nazwiska Gajusza Cilniusza Mecenasa (68 p.n.e.-8 p.n.e.), przyjaciela i opiekuna Wergiliusza i Horacego. Pomoc udzielana pisarzom, artystom, uczonym przez osobę prywatną, instytucję lub państwo Dotyczy wszystkich epok. […]
Z łaciny „medium aevum” = wieki średnie. Zainteresowanie literatury romantycznej epoką średniowiecza i jej nastrojowością. Mediewalizm romantyczny objawiał się głównie traktowaniem średniowiecznej poezji ludowej jako ideału spontanicznej twórczości pierwotnej, upodobaniem fantastyki oraz gotycyzmu. Akceptował etos […]
Postawa smutku, apatii, samotności. Charakterystyczna, wg renesansowych myślicieli, dla ludzi twórczych. Zsyła im przez Saturna, planetę i bóstwo. Nie należy jej utożsamiać z depresją (to pojęcie pochodzi z XX wieku). W renesansie uważano, że melancholia […]
Copyright © 2026 | MH Magazine WordPress Theme by MH Themes
