Środki stylistyczne

Onomatopeja (dźwiękonaśladownictwo) – używany w poezji środek artystyczny polegający na takim dobieraniu wyrazów (istniejących w mowie lub wymyślonych), że naśladują swym brzmieniem opisywane zjawisko lub dźwięki wydawane przez opisywany przedmiot. Odpowiednio dobrane słownictwo może imitować: […]

Palindrom – wyraz (zdanie), którego czytanie jest możliwe w zwykły sposób w wspak (od tyłu), postrzegane jako pewien rodzaj gry słownej.

Z gr. oznacza biegnący z powrotem. Wyraz, zdanie lub wers brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej do prawej i odwrotnie. Rodzaj słownej zabawy znanej już w antyku. Przypisywano jej magiczny sens.

Paradoks – pozorna sprzeczność, twierdzenie zaskakujące, sformułowanie na pozór nielogiczne i wewnętrznie sprzeczne, objawiające dzięki swoim sprzecznościom sens głębszy i bardziej skomplikowany, coś nieoczekiwanego i nieprawdopodobnego, sprzeczność oparta jest najczęściej na kontraście, niezgodnie z obowiązującymi […]

Odmiana animizacji, rodzaj metafory. Personifikacja (antropomorfizacja)- uosobienie, nadanie pojęciom abstrakcyjnym, przedmiotom, roślinom czy zjawiskom przyrody cech ludzkich, nie odbierając im cech podstawowych. Personifikacja znajduje szczególne „zastosowanie” w bajkach zwierzęcych oraz baśniach. W utworach poetyckich przybiera […]