Epoki

O Szekspirze mówi się jako o wielkim reformatorze teatru i buntowniku przeciw klasycznym zasadom dramatycznym. Pamiętać należy, iż w XVI i XVII wieku w Europie większość autorów ściśle trzymała się reguł sformułowanych przez Arystotelesa w […]

Afirmacja  (pochwała) życia, harmonii i dobra. Pokora. Pochwała prostoty i ubóstwa. Akceptacja cierpienia. Miłość do przyrody. Radość. Wyzbycie się pragnień materialnych.

Dążenie do harmonii. Czerpanie z tradycji, zwłaszcza śródziemnomorskiej. Sięganie po symbolikę chrześcijańską. Rytm, muzyczność. Patos, uporządkowanie. Sztywne reguły twórczości. Opozycja wobec awangardy. Realizm i zmysłowy konkret. Dydaktyczno-moralizatorski charakter twórczości. Ideologiczna perswazja Tradycja. Zgoda ze światem […]

Kierunek ten czerpał zasady estetyczne z antyku. Główne cechy: prostota wyrazu, zwięzłość, harmonia formy, statyczność, spokój, piękno osiągane przez zastosowanie określonych proporcji, symetria jako zasada kompozycji, perspektywa linearna, w sztuce malarskiej pusta przestrzeń jako istotny […]

„Pieśń poranna” i „Pieśń wieczorna” to utwory o charakterze modlitewnym. Poeta odwołał się w nich do ludowego postrzegania świata. Takie widzenie oparte jest na głębokiej wierze i zaufaniu do Boga. Charakteryzuje się także naiwnym  widzeniu […]

Liryczna romantyczna, zwana mową uczuć charakteryzuje się: uczuciowością (silna emocjonalność podmiotu lirycznego), wypowiedziami lirycznymi, które stanowią zazwyczaj  bezpośrednie wyznania poetów, językiem poetyckim pełniącym głównie funkcję ekspresywną, gdyż ważna jest siła wyrazu przeżyć podmiotu lirycznego, słownictwem […]

Literatura tego okresu miała charakter dydaktyczny. Pokazywała ludziom jak mają żyć, wskazując autorytety do naśladowania. Tematyka ta była obecna w literaturze świeckiej i religijnej. W literaturze świeckiej wyróżniała się historiografia, czyli teksty o minionych czasach […]

Młoda Polska wyrosła na gruncie przemian społecznych, takich jak rozwój kapitalizmu, rewolucja przemysłowa, urbanizacja. Przemiany te powodowały jednocześnie zmiany obyczajowości oraz poczucie braku stabilizacji, wynikające również z klęski programów i haseł pozytywistycznych. Ludzie żyjący w […]

Epoka polskiego średniowiecza to czasy przypadające na wieki od X do XV. Chrzest kraju (966 rok) oznacza wejście Polski w krąg kultury łacińskiej, zachodnioeuropejskiej. Jest to okres rozkwitu gospodarczego kraju: rozwój miast, budownictwa świeckiego, architektury […]

Termin średniowieczny, przejęty przez socjologa M. Webera na określenie szczególnych właściwości przypisywanych wybitnym, cieszącym sie autorytetem jednostkom. W literaturze cechy charyzmatyczne posiadają  wielcy artyści lub duchowni przywódcy epok, prądów literackich, grup artystycznych, środowisk twórczych itp. […]