Epoki

Warto pamiętać, że romantyce odkryli Orient/Wschód/Lewant dla własnej literatury, który postrzegali jako nieznany obszar cywilizacyjny. Szczególnie interesowała ich przyroda, podziwiali jej siłę, panowanie nad tym, co jest dziełem człowieka. Dla Europejczyka, mającego przekonanie, że to […]

Orientalizm, popularna w okresie romantyzmu fascynacja Wschodem, orientem, szczególnie tureckim i arabskim, jego egzotyką, bogactwem, romantyczny orientalizm stanowi odmianę egotyzmu. Kultura dalekiego wschodu, jak i kultura arabska, wpływały na tematykę dzieł literackich, muzycznych i plastycznych. […]

Osjanizm, nurt literacki, konwencja, dla której charakterystyczne były takie elementy, jak tajemniczość i groza, gdzie szczególna role odgrywały rekwizyty takie jak mgła, księżyc, wiatr i znaki świata nadprzyrodzonego. Nazwa wywodzi się od „Pieśni Osjana”, apokryfu  […]

Plan pracy: 1. Edukacja człowieka – ideą pisarzy oświeceniowych. a) Epoka oświecenia „epoką rozumu”. b) Literatura zachodnio-europejska – wzór osobowy propagowany przez encyklopedystów francuskich. 2. Rola instytucji doby oświecenia w edukacji społeczeństwa. 3. Jan Zamoyski […]

Oświecenie to czas rozumu, kultury i filozofów. Opowiadano się za dociekaniem prawdy za pomocą rozumu, odwoływano się do doświadczenia jako sposobu poznania. Rozwój wiedzy spowodował konieczność jej usystematyzowania i wyjaśniania. W 1728 roku powstała w […]

Wiek XVIII literatura nazywa epoką oświecenia lub epoką filozofów. Oświecenie rozpraszało mroki niewiedzy, przesądów i zacofania. Szczególnym autorytetem cieszyła się filozofia, domena wolnej, nieskrępowanej myśli, dla której inspiracji poszukiwano u Kartezjusza (francuski myśliciel XVII wieku), […]

Tradycja oświecenia ugruntowała w kulturze europejskiej klasyczne wzory estetyczne oparte na zasadach harmonii, równowagi i stosowności. Porządek w sztuce stanowił odbicie porządku istniejącego w naturze. Filozoficzną refleksją tych czasów była ocena zdolności myślenia, która pozwalała […]

W sztuce oświecenia dominował od połowy XVII wieku do dwóch pierwszych dekad XIX wieku klasycyzm, który odwoływał się do antyku, choć nie był nurtem jednolitym. Głównym cele była dbałość o równowagę i spokój,  a tę […]