Prąd religijno-filozoficzny uznający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem za pośrednictwem objawienia, kontemplacji lub intuicji. Kontakt taki jest możliwy dzięki intuicji i objawieniu, które mistycyzm określa jako najwyższe formy poznania. Z mistycyzmem związana jest wiara […]
Kierunek angielskiej siedemnastowiecznej (XVII) poezji barokowej. Charakterystyczne elementy to: stosownie podobnych środków artystycznych w wierszach refleksyjno-intelektualnych, wykorzystanie konceptów, paradoksów, oksymoronów, paralelizmów, gatunki to głównie poezja związana z przeżyciami religijnymi i utwory o tematyce miłosnej.
Kierunek literacki i zarazem styl poetycki charakterystyczny dla literatury włoskiego baroku. Nurt w dworskiej poezji barokowej. Pod wieloma względami przypomina hiszpański gongoryzm. Szczególny nacisk kładziono na posługiwanie się konceptem, wirtuozerią formalną i zabawę słowem. Wyróżnia […]
Utwory poetyckie podejmujące tematy i motywy religijne. Często mają charakter modlitewny, refleksyjno-filozoficzny, moralistyczny. Popularne gatunki to psalm, pieśń, hymn.
Utwór muzyczny skomponowany na cztery instrumenty lub na cztery glosy. Kwartetem określany jest także zespół czterech muzyków grających takie utwory lub czterech wokalistów.
Zespół środków i norm językowych stosowany przy kształtowaniu warstwy stylistycznej utworów literackich. Charakterystyczny dla jakiegoś okresu, prądu literackiego lub szkoły pisarskiej.
Jenzyk polzki? Po co mnie to?! I tak mnie wszystcy rozumiejom!
Co się gapisz, weź flamaster i coś napisz!
Lej po bombie.
Kompozytorzy tworzący w II połowie XVIII wieku i na początku wieku XIX. Związani z Wiedniem, stąd nazwa grupy. Należeli do nich: Wolfgang Amadeusz Mozart, Joseph Haydn, Ludwik van Beethoven.
Copyright © 2026 | MH Magazine WordPress Theme by MH Themes
