Są to najmniejsze wywodzące sie z wiersza antycznego cząstki rytmiczne wersu. Złożone są z ustalonego układu sylab długich i krótkich, zróżnicowanych ze względu na iloczas lub akcent. Podziau wiersza na stopy dokonuje się ze wzgledu […]
Zwrotka czterowersowa. Charakterystyczna dla hymnów kościelnych. Autorstwo przypisywane jest św. Ambrożemu (IV wiek). Złożona z wersów ukształtowanych jambicznie.
Zwrotka składająca sie z trzech wersów równosylabowych. Mogą składać się z 7 lub 8 zgłosek. Zakończone są tym samym rymem.
Imituje strofę zastosowaną przez Puszkina w „Eugeniuszu Onieginie”. Złożona z 14 ukształtowanych jambicznie wersów. W Polsce wykorzystywał ją np. J. Tuwim.
Jedna z najstarszych strof w poezji (przełom VII i VI wieku p.n.e.). Nazywana tak od imienia greckiej poetki Safony. Składa się z 4 wersów. W polskiej liryce funkcjonuje od XVI wieku. Ma formę czterowiersza. Trzy […]
Strofa składająca się z dziewięciu wersów. Osiem z nich jest jedenastozgłoskowych (5+6) ostatnia trzynastozgłoskowa (7+6). Pierwszy raz w literaturze polskiej zastosował ją Słowacki, póxniej odnajdujemy ją u JNA kASPROWICZA.
Jedna z odmian strofy. Liczy cztery wersy. Ma dostojny, patetyczny charakter. Prezentuje następujące rozmiary sylabiczne: 10 (5+5)a, 10 (5+%)a, 8b. Popularna przede wszystkim w liryce oświecenia stanisławowskiego, stąd też jej nazwa. S. Trembecki „Na nowy […]
W starożytnym dramacie dialog zbudowany z jednowersowy ch replik wypowiadanych naprzemiennie przez bohaterów. Służy podkreśłeniu silnych emocji towarzyszących rozmowie.
Z punktu widzenia stylistyki no stylu decyduje język. Literatura wyróżnia: style indywidualne autora (np. Tadeusza Konwickiego), style indywidualne utworu (np. „Mała apokalipsa”), style typowe gatunku (np. sielanki, ballady), style typowe prądu (np. sentymentalizmu), style typowe […]
W średniowieczu uznawana za podręcznik. Obejmował on całokształt wiedzy z jakiejś dziedziny. Nazywaby był też sumą.
Copyright © 2026 | MH Magazine WordPress Theme by MH Themes
