Niobe [mitologia]
Córka Tantala, siostra Pelopsa, żona Amfiona, któremu urodziła 7 córek i 7 synów. Była z siebie i z nich bardzo dumna. Swą pychą obraziła Latonę- matkę tylko jednego syna i jednej córki, twierdząc że jej […]
Córka Tantala, siostra Pelopsa, żona Amfiona, któremu urodziła 7 córek i 7 synów. Była z siebie i z nich bardzo dumna. Swą pychą obraziła Latonę- matkę tylko jednego syna i jednej córki, twierdząc że jej […]
Zabójca Agamemnona. Syn Tyestesa i zgwałconej przez niego własnej córki, Pelopii. Pelopia dowiedziawszy się, że została zgwałcona przez własnego ojca, popełniła samobójstwo. Wychowany na dworze stryja Atreusa. Już jako dorosły mężczyzna z rozkazu Atreusa sprowadził […]
W myśl założeń futuryzmu włoskiego słowa utworu poetyckiego zwolnione z wszelkich uwarunkowań gramatycznych i logicznych. Słowa na wolności przełamywały tradycyjne wyobrażenia o istocie mowy poetyckiej. Służyły wyzwalaniu swoistego żywiołu mowy lirycznej odnajdującej w ten sposób […]
Krótki utwór literacki. Zwykle w tonacji humorystyczno-żartobliwej. Przeznaczony do wykonywania na scenie. Jedna z form sztuki kabaretowej.
Charakterystyczny typ narracji naśladującej mowę potoczną w jej wersji monologowej. Formę tę spopularyzował i doprowadził do perfekcji Nikołaj Gogol (1809-1952).
Nauka o znakach. Ogólna teoria znaku, oparta na szczegółowych dociekaniach formalnych i klasyfikacyjno-terminologicznych. Dotyczy róznych postaci i odmian znaków, a także ich funkcji w procesie międzyludzkiej komunikacji. Inna nazwa to semiotyka.
Ukształtowana przy końcu XIX wieku dyscyplina językoznawstwa. Nauka o znaczeniu jednostek językowych. Bada związki pomiędzy formą wyrazu a jego znaczeniem. Jest również dyscypliną filozoficzną i oznacza ogólną teorię języka. Inna nazwa to semazjologia.
Science fiction fantastyka naukowa, dziedzina fantastyki literackiej, gdzie świat przedstawiony umiejscowiony jest w przyszłości i opiera się wizjach i przewidywaniach rozwoju techniki. Utwory dziejące się w przyszłości w stosunku do momentu ich pisania. Oparte w […]
Tekst zawierający konkretne uwagi i wskazówki pozwalające na realizację utworu filmowego. Autorem scenopisu jest reżyser. W każdym przypadku scenopis powstaje na podstawie scenariusza. Inna nazwa to scenariusz reżyserski.
Całokształt środków plastycznych i architektonicznych użytych przy realizacji spektaklu teatralnego. Do scenografii zalicza sie także czynności związane z przygotowaniem kostiumów i rekwizytów teatralnych. Koncepcja scenografii uzależniona jest za każdym razem od ogólnej koncepcji inscenizacji.
Copyright © 2026 | MH Magazine WordPress Theme by MH Themes