W świecie lektur

Wyrazy występujące w językach pokrewnych. Posiadają podobne brzmienie lecz znaczą coś innego. Przykład: czeski zachod = toaleta, bułgarska bułka = narzeczona.

Forma monologu. Ma charakter wewnętrznego dialogu prowadzonego przez podmiot mówiący z samym sobą. Pierwowzorem soliloqium są „Soliloquia św. Augustyna”

Mity stanowią skarbiec uniwersalnej wiedzy. Opowiadają o aspiracjach, pragnieniach i lękach ludzi minionych epok i współcześnie żyjących. Nie należy odczytywać mitów dosłownie, bo mają najczęściej charakter symboliczny. Grecy w antyku dzielili świat na wzajemnie oddziałujące […]

Tytuł występujący  w tekstach wieloczęściowych. Niezależnie więc od głównego tytułu nadanego całemu tekstowi poszczególne części mogą mieć również tytuły , zwane śródtytułami. Na ogół śródtytuł drukuje się mniejszym stopniem pisma niż tytuł główny.

Zespół elementów budujących dzieło literackie. Składa się z wielu rozmaitych powiązań środków wyrazu, które odpowiednio zorganizowane tworzą spójną oraz obdarzoną indywidualnym znaczeniem całość. Struktura dzieła literackiego zawsze do pewnego stopnia jest formą powielania jakiegoś modelu […]

System wewnętrznych powiązań wszystkich elementów wypowiedzi literackiej. Wewnętrzna funkcjonalność utworu czyni go dziełem zamkniętym i zwartym. Struktura utworu literackiego jest w pewnym sensie wartością samowystarczalną. Swą pełna czytelność uzyskuje jednak na tle większych struktur tj. […]

Odmiana monologu wewnętrznego, której głównym celem jest odtworzenie mowy wewnętrznej człowieka wraz z jej nieładem, dynamiką oraz skrótowością. Pozwala na pokazywanie świata przedstawionego z punktu widzenia bohatera i wzmaga efekt subiektywności myślenia oraz postrzegania otoczenia. […]