O języku na języku

Odmiana właściwa części rzeczowników, które w swych formach przypadkowych odmieniają się według różnych typów deklinacyjnych, np.: rzeczowniki męskie zakończone w mianowniku liczby pojedynczej na -a, które w liczbie pojedynczej odmieniają się jak rzeczowniki żeńskie zakończone […]

Odmiana przez przypadki i liczby właściwa rzeczownikom rodzaju nijakiego, zakończonycm w mianowniku liczby pojedynczej  na -o, -e, -ę. Przykłady: okno, jajko, żyto, szkło, imię, pole, zboże, cielę.

Odmiana właściwa przymiotnikom, zaimkom przymiotnym, liczebnikom porządkowym, możnym i wielorakim oraz imiesłowom przymiotnikowym. Polega na odmianie przez przypadki, liczby i rodzaje. Przykłady: wesoły, wesoła, wesołego, wesołej, weseli, wesołych, czwarty, czwarta, czwarte, czterej, która, którzy, którego, […]

Odmiana właściwa rzeczownikom oraz liczebnikom, typu: tysiąc, milion, kwadrylion itp. Polega na odmianie przez przypadki i liczby, np. wóz, wozu, wozów, milion, miliona, milionów. Ze względu na to, że rodzaj gramatyczny rzeczownika oraz inne czynniki […]

Deklinacja właściwa niektórym zaimkom, np. ja, ty, my. Polega na ich odmianie przez przypadki.

Odmiana przez przypadki i liczby właściwa rzeczownikom rodzaju żeńskiego, zakończonym w mianowniku liczby pojedynczej na -a, -i oraz na spółgłoskę miękka lub stwardniałą. Przykłady: praca, chustka, gospodyni, łódź, rzecz.

Formy deklinacyjne to inaczej formy przypadkowe, deklinacyjne. Formy odmiany imion (w znaczeniu gramatycznym tego słowa) wyznaczające stosunek składniowy danego imienia do innych wyrazów w zdaniu, czyli przystosowujące dane imię  do pełnienia w zdaniu funkcji wyrazu […]