O języku na języku

W codziennej mowie i literature sposób ukształtowania wypowiedzi za pomocą różnych środków językowych ze względu na cel, a także w zależności od indywidualnych umiejętności i preferencji nadawcy.

Styl artystyczny, styl właściwy utworom literatury pięknej, tworzący indywidualność dzieła. Styl autora określają: zasób leksykalny języka, wyrazy bliskoznaczne (synonimika), elementy języka i sposób formułowania myśli, refleksji i widzenia świata, osiągane efekty, budzenie wrażliwości, poczucia piękna […]

Zespól ustalonych sposobów konstruowania wypowiedzi, które maja podobne cele i funkcje oraz ustalają takie same relacje między nadawca i odbiorcą. Wyróżnia się  m. in. styl publicystyczny, naukowy,  urzędowy, mówiony (potoczny).

Styl naśladujacy formy ustnego opowiadania. Charakteryzuje się luźną kompozycją, częstymi powtórzeniami, zwrotami do słuchaczy.

W tworzeniu wypowiedzi językowej autorzy mają możliwość korzystania z różnych elementów językowych. Styl wypowiedzi to właściwość tekstu związana z doborem składników językowych. Wprowadza on różnice między wypowiedziami kierowanymi np. do znajomego czy urzędu.

Styl makaroniczny to sposób wypowiadania się  lub pisania, którego cechą charakterystyczną jest duże wykorzystanie słów, wyrażeń i zwrotów obcojęzycznych , nazywanych barbaryzmami, czyli anglicyzmami, latynizmami, rusycyzmami. Stylem tym posługiwali się twórcy głównie XVI-XVII wieku, kiedy […]

Styl retoryczny to jeden ze stylów językowych, przypisywany społecznej funkcji wypowiedzi, służy do oddziaływania na odbiorców, wykorzystywany w perswazji, stosowany w przemówieniach, wystąpieniach, debatach politycznych, zawiera wplatane zwroty do słuchaczy, odbiorcy, charakteryzuje się ekspresywnością i […]

Styl wysoki to inaczej styl podniosły, emocjonalny, z licznymi środkami stylistycznymi, służącymi ozdobie wypowiedzi, „mocniejszy” niż styl średni (umiarkowany) i niski, nazywany także prostym.