Epoki

Z greckiego hedone = rozkosz. Doktryna etyczna sformułowana po raz pierwszy przez Artystypa z Cyreny (435 – 366 r. p.n.e.). Uznawała przyjemność cielesną (rozkosz) za najwyższe lub jedyne dobro, cel życia człowieka i naczelny motyw […]

Dyscyplina humanistyczna. Dziedzina filozofii (od XVI wieku)zajmująca się badaniem, wewnętrzna interpretacją i objaśnianiem rozmaitych dokonań piśmienniczych w celu ustalania poprawności  tekstu. Jedna z najważniejszych nauk pomocniczych historii, ogarnia wszystkie jej dziedziny zajmuj ace się źródłami […]

Wszelkiego typu twórczość trudna w odbiorze. Często przedstawiona w sposób zindywidualizowany, zawiły, abstrakcyjny, przeznaczony dla określonej grupy odbiorców. Pojęcie odnoszone jest także do jednego z kierunków poezji włoskiej lat 30. XX wieku. Klimat tej poezji […]

Bohaterska postawa. Często towarzyszy jej maksymalizm etyczny, Wyraża się gotowością do poświęceń. Zgadza się na rezygnację z osobistych zamierzeń w imię wyższych celów.

Słowo pochodzi  z angielskiego  (ang. herstory) i dosłownie oznacza „jej opowieść”. Jest to rodzaj neologizmu stworzony w opozycji do nazwy historia (ang. history – gis-tory), co oznacza „jego opowieść”. Pojęcie pojawiło się pod koniec XIX […]

Społeczeństwo dzieliło się na trzy stany, których przedstawiciele pełnili podstawowe funkcje w życiu zbiorowości: modlili się, prowadzili wojny, pracowali na roli. Na szczycie drabiny społecznej było duchowieństwo i rycerstwo, stany które odgrywały decydująca rolę w […]

Historię rozwoju języków europejskich początkuje język praindoeuropejski, który posługiwały się około IV-III wieku p.n.e. ludy całej Europy i zachodniej części Azji. Dowodem tej wspólnoty było podobieństwo niektórych podstawowych wyrazów w językach odległych terytorialnie. Na skutek […]

Człowiek rzemieślnik, wytwórca. Osoba kreująca siebie i współtworząca własne otoczenie.

Homo viator (z łaciny człowiek wędrowiec), Topos literacki przedstawiający ludzkie życie jako ciągłą wędrówkę, celową w przypadku, kiedy człowiek zdąża do określonego miejsca, które traktuje jako ideał domu czy ojczyzny lub wędrówkę  bez celu. Zawsze […]

Zjawisko pomieszania i ujednolicenia elementów pochodzących z różnych poziomów kultury. Jest to cecha główna współczesnej kultury masowej. Wyróżnia się homogenizacje: *** upraszczającą, gdzie elementy wyższego poziomu kultury poddaje się przeróbkom w celu ich uprzystępnienia, *** […]