Epoki

Oświecenie to epoka, która stworzyła nowoczesny kształt Europy, to jemu zawdzięczamy nowoczesne, świeckie i liberalne państwa, równość obywateli, rozdział Kościoła od państwa, uznanie wyznania poszczególnych osób, respekt dla praw człowieka, ondywidualną wolność osobistą i gospodarczą. […]

Antologie: 1. Pisarze polskiego oświecenia, pod. red. T. Kostkiewiczowej i Z. Golińskiego, t. 1, Warszawa 1992; t. 2, Warszawa 1994; t. 3, Warszawa 1997. 2. Poezja polska XVIII wieku, oprac. Z. Libera, Warszawa 1983. 3. […]

Wiek „oświecony” to całe 18 stulecie. Definicję oświecenia sformułował  w 1784 roku I. Kant nazywając go historyczną dojrzałością ludzkości do samodzielnego posługiwania się rozumem. Oświecenie wyznaczyły przemiany kulturowe i polityczne. Hasłem oświeceniowym  było stwierdzenie: Miej […]

Oświecenie to w historii i kulturze europejskiej n wiek XVIII. W Polsce, początek oświecenia to lata 30. XVIII wieku, zaś rozkwit to lata panowania Augusta Poniatowskiego (1764-1795), schyłek to czas do początku XIX wieku (1822 […]

„Oświeceniem nazywamy wyjcie człowieka z niepełnoletności, w którą popadł z własnej winy. Niepełnoletność to niezdolność człowieka do posługiwania się swym własnym rozumem, bez obcego kierownictwa. Zawinioną jest ta niepełnoletność wtedy, kiedy przyczyną jej jest nie […]

Okres w historii kultury i literatury od końca XVII w. (w Polsce od połowy XVIII w.) do początków wieku XIX. Termin jako nazwa epoki został upowszechniony przez Immanuela Kanta, którego krytycyzm teoriopoznawczy (poznajemy rzeczy tylko […]

Z łaciny oznacza wprowadzający pokój. Trend, postawa propagująca pokój i odrzucająca przemoc, wojnę i agresję jako sposoby rozstrzygania sporów. Jednocześnie potępia wojnę i wszelkie zbrojne działania bez względu na ich przyczyny. Przyświeca tej tendencji idea […]

Mimo upływu lat doświadczenia wojenne okresu 1939-1945 są obecne w pamięci zbiorowej. Twórcy wciąż powracają do tematyki II wojny światowej, choć oczywiście zmienia się perspektywa spojrzenia. Rozważane są problemy, o których nie można było wcześniej […]

Panteizm, prąd filozoficzny utożsamiający Boga z naturą, w myśl jego twierdzeń Bóg istnieje w swiecie wewnętrznie, czyli jedynie w postaci praw i wytworów przyrody, a doskonałość i potęga natury, są jednocześnie potęga i doskonałością Boga.

Prąd poetycki w literaturze francuskiej II połowy XIX wieku. Pojawił się tuż po romantyzmie, a poprzedził symbolizm. Wielu francuskich symbolistów przeszło przez parnasistowską szkołę i w jakiejś mierze głosiło postulat poetyckiej harmonii i ładu. W […]