Wędrówki literackie przez stulecia

Dosłownie „stracone pokolenie”. Tym terminem pisarka Gertrude Stein (1874-1946) określała grupę prozaików amerykańskich, których młodość przypadła na lata I wojny światowej. Uważała, że  ta grupa twórców  w okresie międzywojennym z trudem uwalniała się od wspomnień […]

Odgrywały w różnych wiekach istotną rolę Wywodziły się ze średniowiecznych cechów. Masoni, niezależnie od majątku i pozycji społecznej byli sobie równi. Działali w myśl powszechnego braterstwa i pomyślności. Uczestniczyli często w ruchach rewolucyjnych na podłożu […]

Zjawisko to nazywane jest również chłopomanią. Występuje w literaturze, dotyczy także obyczajowości sfer artystycznych. Rozwinęło się szczególnie na przełomie XIX i XX wieku. Objawiło się ogromnym zainteresowaniem wsią, mieszkańcami, a także sztuką,obyczajami i tradycjami. Wiązało […]

Romantycy cenili sobie swobodę artystyczna. Sięgali po wzory pogardzane przez twórców oświecenia. Tworzywem, który polubili były pieśni gminne, tj. ludowe teksty znane od wieków i przekazywane ustnie. Były to np. bajki, legendy, opowieści starych wiejskich […]

Romantycy przypisywali tekstom ludowym wiele wartości. Postrzegali je jako najbardziej autentyczne i narodowe. Podkreślali, że  powstawały spontanicznie, anonimowo, a ponieważ przekazywano je w formie ustnej – nie podlegały żadnym o0bcym wpływom literackim. Sądzono też, że […]

Z łaciny oznacza grę, zabawę. Cecha różnych zjawisk kultury popularnej. Oznacza spontaniczne służenie zabawie. Przedstawia sposoby spędzania czasu wolnego. Zabawy ludyczne są kontrastowe wobec oficjalnego nurtu. Ludyczność wiązana jest także z gatunkami literackimi.

Językiem europejskiego średniowiecza była łacina. W tym  języku powstały pierwsze dzieła literatury średniowiecznej. Literatura religijna aż do końca epoki była w przeważającej mierze łacińska. Twórczość w językach narodowych pojawiła się dopiero w dojrzałym średniowieczu. Z […]