Definicje

Eurytmia – sztuka tworzenia regularnych układów rytmicznych w wierszu, podkreślających jego wyszukanie i rytmiczność. Ład, harmonia, harmonijny układ rytmu w wierszu.

Figura retoryczna (lub stylistyczna), charakterystyczna dla poezji, konstrukcja służąca ozdobie, wzmocnieniu obrazowania lub ekspresji wypowiedzi, stosowana już w poetyce antycznej, wśród figur wyróżnia się: anafory, apostrofy, eksklamacje. W stylistyce termin ten oznacza ozdobna budowę zdania, […]

Gra słów – użycie wyrazów o jednakowym brzmieniu lecz różnym znaczenie (homonimów) w celu uzyskania efektu treściowego, manipulowanie znaczeniem, sugerowanie lub ujawnianie pokrewieństw lub związków semantycznych, wprowadzana do poezji w wyszukanej postaci, manipulowanie znaczeniami. Chwyt […]

Stopniowanie. Figura stylu artystycznego polegająca na szeregowaniu wyrazów, wyrażeń, zwrotów lub zdań o coraz silniejszej lub coraz słabszej wartości uczuciowej lub znaczeniowej. Taka figura stylistyczna służy wzmocnieniu ekspresywności wypowiedzi. Spotykana w poezji. Polega na stopniowo […]

Hiperbola – środek artystyczny. Przesadnia, wyolbrzymienie, chwyt stylistyczny, opisanie, przedstawienie zjawiska, przedmiotu, czynności, w sposób nieukrywanie przesadny, wyolbrzymiony, przejaskrawiony, podnoszący rangę i znaczenie zjawiska. Jej celem jest wzmocnienie wrażenia odbiorcy. Uważana jest za figurę retoryczną, […]

Homofony są odmianą homonimów. Są to wyrazy, które różnią się pisownią, znaczeniem i pochodzeniem, ale mają identyczną wymowę.

Homonimy to wyrazy mające jednakowe brzmienie, często także pisownię z innym wyrazem. Oznaczają jednak coś zupełnie innego. O znaczeniu homonimu decyduje jego użycie, czyli kontekst, w jakim może występować. Wyrazy mimo jednakowego brzmienia mają różna […]

Idealizacja to nadawanie danym elementom rzeczywistości cech niezgodnych z ich właściwościami i wyglądem, aby uczynić je piękniejszymi albo bardziej wartościowymi. Idealizacja jest przejawem subiektywnego postrzegania rzeczywistości, wyrazem pragnienia, by dostosować jej obraz do założonego z […]

Środek stylistyczny, typowy dla baroku. Jest to kunsztowne spiętrzenie metafor, wyliczeń (anafor) .