Epoki

Wiek XVI to okres, w którym wśród rywalizacji kalwinizmu, luteranizmu, katolicyzmu, średniowiecznej scholastyki z nowymi renesansowymi metodami nauczania, rodził się zupełnie odmienny, nowy wizerunek człowieka. Powstawał na fundamentach całego społeczeństwa XVI wieku nękanego klęskami żywiołowymi, […]

Renesans stworzył następujące wzorce osobowe: humanisty (J. Kochanowski, „Pieśni”), władcy (N. Machiavelli, „Książę), dworzanin (Ł. Górnicki, „Dworzanin polski”), poeta doctus (Jan Kochanowski), mecenas (Wawrzyniec Wspaniały), ziemianin (M. Rej, „Żywot człowieka poczciwego”), obywatel – patriota (A.F. […]

Wprowadzenie literatury polskiej w krąg kultury europejskiej. Ukształtowanie nowoczesnego języka poetyckiego poprzez stosowanie bogactwa stylistycznego i urozmaiconych strof. Usstalenie w poezji polskiej wzorców takich gatunków, jak pieśń, fraszka, tren. Stworzenie wzoru wersyfikacyjnego poezji polskiej – […]

Ludzie odrodzenia cenili szczęście doczesne. Pragnął wygodnego i przyjemnego życia. Pojawiły się wynalazki, które ułatwiały życie. W pojazdach (karetach) zaczęto stosować resory. Rozkwitło meblarstwo (nowością stały sie wówczas szuflady). Stosowano  witraże i woskowane płótna. W […]

Początek włoskiego renesansu to wiek XIV, rozkwit przypadł na wiek XV, kiedy to tworzyło wielu wspaniałych twórców, wiek XVI, uważany za okres rozkwitu w wielu krajach europejskich, zamyka włoski renesans. PRZEDSTAWICIELE: Dante Alighieri (1265-1321), prekursor […]

We Włoszech w XV wieku narodził się prąd umysłowy, nazywany humanizmem. Jego nazwa wywodzi się od łacińskiego przymiotnika humanus, czyli ludzki. Humaniści zdecydowanie przeciwstawiali się teocentrycznej filozofii średniowiecznej i w centrum uwagi stawiali człowieka. Humanizm […]

Podobnie, jak w przypadku literatury i sztuki, muzyka renesansowa stanowiła powrót do starożytnych wartości. Jej celem nie było jedynie przynoszenie przyjemności, ale także dostarczanie słuchaczowi przeżyć o charakterze moralnym i duchowym. Wielkie odrodzenie sztuki i […]

Renesansowi artyści to twórcy przekonani o własnej wartości i wyjątkowości. Wierzyli, że ich działalność to podstawa i gwarancja ich nieśmiertelności. Artyści uznawani wówczas byli za osoby nieprzeciętne, naznaczone iskra Bożą, której nie posiada większość śmiertelników.

Wiek XVII postrzega się jako czas rewolucji naukowej polegającej na zwrocie ku badaniom i doświadczeniom. Pionierami byli wówczas astronomowie, artyści tamtych czasów pokazywali ich z przyrządami astronomicznymi, na tle nieba lub jako studiujących (przeglądających) uczone […]

W Polsce rokoko literackie było jednym z prądów oświeceniowych. Wyrażało sie dokonaniami stylistycznie wyrafinowanymi, pełnymi formalnego kunsztu i poczucia artystycznego smaku. Było to wyraz znacznie bardziej subtelny niż w dobie „ociężałego” rokoko. Intelektualnym podłożem literatury […]